Τί κι εάν σας έλεγα ότι υπάρχει ένα μέρος στην Αθήνα όπου για δυο μέρες οι δράκοι, τα ξωτικά, τα πιο παράδοξα και μυθικά πλάσματα και οι πιο μαγικοί κόσμοι ξεπηδούν από τις σελίδες των βιβλίων και από τα όρια της φαντασίας για να επισκεφτούν το δικό μας;
Ένας χώρος όπου η μαγεία, η φαντασία και η δημιουργικότητα γίνονται όχημα για νέες εμπειρίες και ταξίδια σε άλλους κόσμους! Έτσι λοιπόν, εφοδιαστήκαμε με τις δικές μας μαγικές ιδέες και πήγαμε το Σάββατο, 4 Οκτωβρίου στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου για να βιώσουμε από κοντά τι σημαίνει αληθινή μαγεία.
Τι είναι όμως το Fantasy Festival;
Είναι θεσμός, είναι όραμα, είναι όνειρο, που έχει σκοπό του να «ζωντανέψει» όλους εκείνους τους μαγικούς κόσμους που καταφεύγουμε διαρκώς: από τη Μέση Γη, στον κόσμο των Χόμπιτ και του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, στη μαγευτική Νάρνια, στο Χόγκουαρτς και από εκεί σε κάποιο Γαλαξία πολύ, πολύ μακριά… και από εκεί σε ακόμη περισσότερους μαγευτκούς κόσμους! Με λίγα λόγια το Fantasy Festival στοχεύει να προωθήσει την κουλτούρα του «φανταστικού» όχι μόνο μέσα από τη λογοτεχνία, αλλά και μέσα από το θέατρο, τη μουσική, τον χορό, τα video-games, τις μεταμφιέσεις-cosplay και τα επιτραπέζια. Ένας θεσμός που φέρνει κοντά τους λάτρεις του είδους, συγγραφείς, αναγνώστες και ανθρώπους που στη ζωή τους πάντοτε επιλέγουν να βλέπουν τη ζωή με λίγο πιο «φαντασιακή» ματιά.
Τι είδαμε λοιπόν στο φετινό FF (Fantasy Festival);
Είχαμε τη χαρά να εξερευνήσουμε όλους τους χώρους του Εκθεσιακού Κέντρου Περιστερίου, να μιλήσουμε με αρκετούς από τους συμμετέχοντες στα περίπτερα και να δοκιμάσουμε μερικές από τις δραστηριότητες: φτιάξαμε φίλτρα, αναμετρηθήκαμε σε μια μάχη με φωτόσπαθα, γνωρίσαμε θεματικά επιτραπέζια, παίξαμε video games μίας άλλης εποχής νιώθοντας για λίγο πως ταξδέψαμε ταυτόχρονα στο παρελθόν ή πως… «επιστράψαμε στο μέλλον» ταξιδέψαμε σε άλλους κόσμους, σταθήκαμε και λίγο στις υπέροχες θεματικές ομιλίες σχετικά με τη λογοτεχνία και το είδος του φανταστικού, ώσπου η περιέργεια μας φύσηξε εν τέλει στα περίπτερα με τα βιβλία και τους εκδοτικούς οίκους.
Η λογοτεχνία του φανταστικού είναι ίσως ένα από τα πιο δημοφιλή είδη τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα. Στο φεστιβάλ του Φανταστικού μπορεί κανείς πράγματι να συναντήσει μία πληθώρα εκδοτικών οίκων που ειδικεύονται στη λογοτεχνία του φανταστικού, να γνωρίσει νέοους τίτλους βιβλίων, να παρακολουθήσει παρουσιάσεις νέων βιβλίων και φυσικά να γνωρίσει αυτή την πληθώρα των ειδών του φανταστικού. Είτε πρόκειται για βιβλία επικής φαντασίας, είτε επιστημονικής, είτε τρόμου, μεταφυσικά ακόμη και Graphic Novel, όλα έχουν τη θέση τους στον κόσμο του φανταστικού. Μία ευρεία γκάμα λοιπόν εκδοτικών οίκων όπως οι εκδόσεις Anubis,οι εκδόσεις Οξύ, οι εκδόσεις Bell και πολλοί άλλοι είναι αυτό που θα συνατήσετε αν βρεθείτε αυτό το διήμερο στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου. Ανάμεσα σε αυτούς, είχαμε τη μεγάλη χαρά και τύχη να συνομιλήσουμε με μερικούς ανθρώπους του χώρου, όπως με τις εκδόσεις Λυκόφως συζητώντας για τον θεσμό του φεστιβάλ και της λογοτεχνίας του φανταστικού – καθώς και για τις βραβεύσεις των ββλίων – αλλά και να κάνουμε μια μικρή –ανεπίσημη- συνέντευξη με τον νέο συγγραφέα John Zamas που κάνει το ντεμπούτο του στο φεστιβάλ με το νέο βιβλίο του «Η Κόρη του Αποκρυφιστή» που κυκλοφορεί από τις νεοσύστατες εκδόσεις «ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ» για πρώτη φορά το Σάββατο, 4 Οκτωβρίου.
Μεταξύ άλλων, τον ρωτήσαμε και μας απάντησε:
Θάλεια: Λοιπόν, τι θα συμβούλευες ως νέος συγγραφέας και ως εκδοτικός τα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τη συγγραφή στο είδος fantasy και γιατί ενώ στο εξωτερικό είναι ένα από τα πιο ευπώλητα είδη στα βιβλία, στην Ελλάδα είναι πιο υποβαθμισμένο;
John: Η λογοτεχνία του φανταστικού στην Ελλάδα θεωρούταν παραλογοτεχνία για πολύ καιρό. Άρχισε να γίνεται αποδεκτή από τη στιγμή που ήρθαν στην Ελλάδα και οι ταινίες Lord of the Rings, Harry Potter και αλλες παρόμοιες μυθοπλασίες. Πράγματι λογοτεχνικά γίνονται πιο αποδεχτοί οι συγγραφείς του φανταστικού από το εξωτερικό, επειδή έχουν εδραιωμένο το κοινό τους κι έτσι λαμβάνουν μεγαλύτερη απήχηση. Όταν όμως είναι Έλληνες συγγραφείς δεν υπάρχει αυτό, το κοινό τους είναι πολύ μικρό, γιατί σε μεγάλο βαθμό ο συγγραφέας αποτελεί ο ίδιος το κοινό του. Είναι δύσκολο, ενώ μπορεί να γράψει κάποιος ένα βιβλίο το οποίο θα ενδιαφέρει κάποιον, να βρεις κάτι που να έχει απήχηση στο σωστό κοινό, γιατί και το φανταστικό είναι ομπρέλα, έχει μέσα τρόμο, επική φαντασία, έχει τα πάντα. Το παν είναι η επιμονή, θα συναντήσει κανείς και κακά σχόλια, υπάρχουν κακότροποι άνθρωποι που θα βρουν τον τρόπο να μειώσουν αυτό που κάνεις.
Θ: Τι θα έλεγες στον εαυτό σου στην απόφαση ότι «θέλω να γράψω ένα βιβλίο, θέλω να το εκδώσω, και θέλω ο κόσμος να μάθει γι’ αυτό» ;
J: Σε έναν τόσο δύσκολο χώρο, είναι και πάρα πολύ δύσκολο να βρεις και έναν εκδοτικό, ο οποίος θα σε στηρίξει, θα βγάλει προς τα έξω το έργο σου, πόσο μάλλον και να ανοίξεις προφανώς τον δικό σου. Θα έλεγα στον εαυτό μου να μην αγχώνεται, γιατί έχεις την τάση να θες να γράψεις το βιβλίο, θέλεις να εκδοθεί, να βρεις το κοινό σου, να βρεις άτομα που να μοιραστείς. Γράφεις ένα βιβλίο με την επιθυμία να βρεις και άλλα άτομα που σκέφτονται σαν εσένα. Θα πάρει αρκετό καιρό να γραφτεί το βιβλίο, θα γίνουν προφανώς και πολλά λάθη, γενικώς, και θέλει χρόνο. Δηλαδή, θα κάνει τα λάθη του [συγγραφικά], ωστόσο θα γίνεται καλύτερος, αυτό που λέμε, beat yourself up ! Δηλαδή, όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα, όλα αποτελούν μάθημα, και κάποια στιγμή θα φτάσεις σε ένα σημείο που θα γράφεις κάτι και θα πεις, αυτό είναι. H μαγκιά για μένα, το να είσαι επαγγελματίας συγγραφέας είναι να έχεις αυτογνωσία, να λες «το έχω γράψει έτσι κι έτσι».
Θ: Και μια ερώτηση για το τέλος. Σε μια εποχή που κυριαρχούν κυρίως τα social media, η εικόνα, η τεχνολογία, πιστεύεις ότι τα βιβλία, και ειδικότερα τα βιβλία φαντασίας, μπορούν να τραβήξουν περισσότερο κόσμο πίσω στο διάβασμα, μιας που έχει τόσο μεγάλη απήχηση;
J: Δεν ξέρω, έχουμε μιλήσει και με άλλα άτομα για αυτό το θέμα και κυρίως με το κοινό μας που βλέπει, ας πούμε, μέσα από το Instagram, ότι είναι πιο δύσκολο το βιβλίο. Αν και, εξαρτάται, για μένα από το βιβλίο ως βιβλίο καθαυτό. Γιατί έχω δει άτομα που δεν έχουν διαβάσει ποτέ αυτό στο ζωή τους και βρίσκουν κάτι ενδιαφέρον και λένε το διαβάζουν μέσα μια μέρα. Οπότε, είναι πάλι αυτό που είπα πριν, όταν έχεις γράψει ένα βιβλίο σίγουρα θα υπάρχει κάποιος εκεί έξω που θα το εκτιμήσει, είναι ωστόσο δύσκολο να βρεθεί, όχι όμως ακατόρθωτο.
Θ: Τέλεια, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Καλές εκδόσεις και καλές αναγνώσεις!
J: Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ!
Πράγματι μια πολύ ιδιαίτερη εμπειρία, πρωτόγνωρη, που μας έκανε να αναβιώσουμε τον παιδικό μας εαυτό, αλλά και να εμπνευστούμε για τις δικές μας δημιουργίες. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στα βραβεία Everly για τα καλύτερα βιβλία φαντασίας, που θα απονεμηθούν το απόγευμα του Σαββάτου 5/10, μια πολύ σπουδαία καταξίωση τόσο για νέους Έλληνες συγγραφείς που επιδιώκουν να αφιερωθούν σε ένα τόσο δύσκολο είδος όσο η λογοτεχνία του φανταστικού όσο και για τους εκδοτικούς οίκους.
Ένα εναλλακτικό διήμερο, γεμάτο γέλιο, εικόνες και εποικοδομητικές συζητήσεις που μας θυμίζει πάντα ότι η φαντασία δεν έχει κανένα απολύτως όριο, μας ταξιδεύει πέρα από τους στενούς φραγμούς της πραγματικότητας και όπως μου αρέσει να λέω πάντα όταν μου λένε ότι έχω πολύ άγρια φαντασία, «η φαντασία μας είναι ο τρόπος του να δημιουργούμε μαγεία στην πραγματική ζωή». Ένας θεσμός που σίγουρα θα παγιωθεί σε αγαπημένη μας συνήθεια κάθε χρόνο!
Και να θυμάστε όπως έχει πει και ο Εμμάνουελ Καντ: «Η ευτυχία δεν είναι ιδανικό της λογικής, αλλά της φαντασίας!»
