Ως λάτρεις της μουσικής, στην ομάδα μας αρέσει να δίνουμε την ευκαιρία σε ανερχόμενους καλλιτέχνες να μας μιλήσουν για τις δικές τους προσωπικές εμπειρίες στο χώρο της μουσικής, και έτσι είχαμε την μεγάλη χαρά να μιλήσουμε με την Κατερίνα Μεταλλινού, λίγο πριν το live που θα πραγματοποιήσει με την μπάντα «Τράπουλα» στο Δήμο Βύρωνα, το Σάββατο 18 Οκτώβρη!
Η Θάλεια Στάθη και η Βάσια Σπανουδάκη μίλησαν, λοιπόν, μαζί της για την αγάπη της για τη μουσική, για τις δυσκολίες στη μέχρι τώρα πορεία της στο χώρο της μουσικής, για τις συνεργασίες και φυσικά για τις ανησυχίες της για την επιτυχία σε έναν τόσο ανταγωνιστικό χώρο.
Θα έλεγα στα παιδιά που φοβούνται να κυνηγήσουν το όνειρό τους να παραμείνουν πιστοί στην αυθεντικότητά τους και να δουλέψουν μαζί με τον φόβο τους, γιατί όταν φοβάσαι για το πώς θα τα πας κάπου, σημαίνει ότι το αγαπάς.
Θάλεια: Κατερίνα, τι θα έλεγες να μας πεις λίγα λόγια για τον εαυτό σου και αυτά που έχεις κάνει έως τώρα στη μουσική ώστε να συστηθείς στους αναγνώστες;
Kαλησπέρα και ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση! Είμαι η Κατερίνα, απόφοιτη ιστορίας και αρχαιολογίας στο ΕΚΠΑ και κάνω τα πρώτα μου βήματα στις μουσικές σκηνές. Έχω «δοκιμαστεί» σε διάφορα είδη μουσικής, ξεκινώντας από το κλασικό τραγούδι και την όπερα, αργότερα σε έντεχνο, λαϊκό, παραδοσιακό και σήμερα, με αφορμή και την συναυλία του Σαββάτου, ποπ, ροκ και ντίσκο. Τα τελευταία χρόνια κάνω live εμφανίσεις σε μαγαζιά και μουσικές σκηνές και φέτος κυκλοφόρησα δύο τραγούδια με τίτλους «Φάλτσα Νότα» και «Ευαίσθητος Εαυτός». Οι στίχοι και η μουσική γράφτηκαν από τον πολύ ταλαντούχο συνθέτη και φίλο μου Ανδρέα Παπαγεωργίου και είναι διαθέσιμα σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, όπως YouTube και Spotify. Είχα την χαρά να συνεργαστώ με την μπάντα Domenica, στην οποία έκανα άνοιγμα, καθώς και με τον λαϊκό τραγουδιστή Γιώργο Καμπανέλλη. Πρόσφατα είχα την τιμή να δώσω συνέντευξη μαζί με τον Ανδρέα στο Κανάλι Ένα του Πειραιά, σε συνεργασία με το Ράδιο Πάντειον.
Βάσια: Ας ξεκινήσουμε από τα πιο «κλισέ»: Πώς ξεκίνησε η αγάπη σου για τη μουσική και το τραγούδι;
Η πρώτη μου επαφή με την μουσική έγινε σε μικρή ηλικία, εντελώς τυχαία, όταν περνούσα έξω από το ωδείο της περιοχής και είδα ότι φιλοξενούσε μία μαθητική συναυλία με θεματική τραγούδια της Disney. Ακούω λοιπόν μία κοπέλα να τραγουδάει, η οποία μάλιστα έμαθα αργότερα ότι ήταν στην ηλικία μου, και μαγεύομαι. Από τότε άρχισα να βλέπω τον εαυτό μου σε μία τέτοια σκηνή και η κοπέλα, με την οποία είχα την τιμή να είμαι και στην ίδια τάξη, αποτέλεσε πρότυπο για μένα για πολλά χρόνια. Έτσι, ξεκίνησα αμέσως μαθήματα μονωδίας, καθώς και αρμονίας και σολφέζ, προκειμένου να αποκτήσω τις κατάλληλες βάσεις για την είσοδό μου στον χώρο της μουσικής.
Θ: Ποια πορεία ακολουθείς ώστε να μπορέσεις να εξελιχθείς ως ανεξάρτητη, χωρίς την υποστήριξη κάποιας μεγάλης παραγωγής/δισκογραφικής εταιρείας; Σε δυσκολεύει αυτό;
Έχω επιλέξει, τουλάχιστον προς το παρόν, να δουλεύω ανεξάρτητα από δισκογραφικές εταιρείες, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι κάνω πράγματα μόνη μου ή με μικρές ομάδες μουσικών. Φυσικά, δεν είναι κάτι εύκολο, καθώς, καλώς ή κακώς, ο χώρος της μουσικής είναι χώρος με μεγάλο ανταγωνισμό. Χρειάζεται πολλή δουλειά, διάβασμα, επιμονή και καλή χημεία με τους συνεργάτες σου, για την οποία είμαι πολύ ευγνώμων. Με αυτόν τον τρόπο δοκιμάζομαι σε διάφορα είδη μουσικής και αποκτώ εμπειρίες σε διαφορετικούς μουσικούς χώρους. Έτσι, μου δίνεται η ευκαιρία να «χτίσω κάτι από το μηδέν», να γνωρίζω δηλαδή πως το καθετί είναι καρπός της δικής μου δουλειάς και αυτό είναι που το κάνει αυθεντικό και γεμάτο συναίσθημα.
Β: Πώς βλέπεις εσύ τους νέους καλλιτέχνες και τη θέση τους (σας) στη μουσική σκηνή;
Βλέπω πολλούς νέους καλλιτέχνες, με ταλέντο και όρεξη για δουλειά. Βλέπω επίσης έναν χώρος της μουσικής πιο εύκολα προσβάσιμο (πλατφόρμες, σόσιαλ μίντια, τηλεόραση), καθώς και ανοιχτό στη διαφορετικότητα και αυθεντικότητα του κάθε καλλιτέχνη. Αυτό είναι όμως που κάνει τον χώρο και πιο απαιτητικό. Ο καλλιτέχνης, σήμερα, δεν είναι πλέον μόνο μουσικός, αλλά «μανατζάρει» και προωθεί τον εαυτό του, καθώς η εικόνα και η δημιουργία ενός κοινού είναι πολύ σημαντική βάση για να αρχίσει κανείς.
Θ: Μίλα μας για την μπάντα σου και τη συνεργασία σας
Η μπάντα που συνεργάζομαι αυτή την περίοδο, η «Τράπουλα», αποτελεί μία ομάδα πολύ ταλαντούχων μουσικών που μας ενώνει η αγάπη και το συναίσθημα της μουσικής και αυτό ακριβώς θέλουμε να περάσουμε στον κόσμο: συναίσθημα – χαρά, ενθουσιασμό, νοσταλγία. Η συνεργασία μας μπαίνει στον τρίτο της χρόνο την φετινή σεζόν. Τα είδη μουσικής λοιπόν, όπως οι βαλέδες, οι ρήγες, οι ντάμες της τράπουλας, ανακατεύονται και συνδυάζονται πάνω στη σκηνή ώστε στο λάιβ να υπάρχει μία αρμονία και να αγκαλιάζουν τα περισσότερα γούστα. Το σημαντικότερο όμως, που πιστεύω ότι μας ενώνει ως μπάντα, είναι ότι είμαστε μία παρέα που περνάει καλά πάνω στη σκηνή και αυτό περνάει και προς τα έξω.
Β: Είσαι κι εσύ μια νέα καλλιτέχνις στο χώρο της μουσικής και σίγουρα χρειάστηκε πολύ θάρρος να πάρεις την απόφαση να κυνηγήσεις το όνειρό σου. Τι θα έλεγες για να παρακινήσεις τα παιδιά που φοβούνται να αδράξουν την ευκαιρία και να το κυνηγήσουν;
Ο φόβος θα υπάρχει πάντα σε καθετί καινούργιο. Κι εγώ φοβόμουν πολύ στην αρχή, όταν ήμουν δώδεκα και είδα μία συνομήλική μου να τραγουδάει μαζί μου σαν να είναι επαγγελματίας, όταν έκανα την πρώτη μου συναυλία ή όταν εμφανίστηκα πρώτη φορά σε μαγαζί. Αν θέλεις ένα μυστικό μάλιστα, ακόμα έχω άγχος πριν από κάθε μου εμφάνιση γιατί θέλω να δίνω πάντα τον καλύτερό μου εαυτό. Γι’ αυτό θα έλεγα στα παιδιά που ξεκινούν τώρα, να αγκαλιάσουν αυτό τον φόβο και να τον κάνουν κίνητρο για να δώσουν ό,τι καλύτερο έχουν. Επίσης, θα τους έλεγα να βρουν συνεργάτες που τους εμπνέουν και τους ενθαρρύνουν. Οι μουσικοί που έχω συνεργαστεί όλα αυτά τα χρόνια με έχουν βοηθήσει να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα, να καταπολεμήσω τις φοβίες μου και να το διασκεδάζω πραγματικά πάνω στη σκηνή. Τέλος, θα έλεγα να παραμείνουν πιστοί στην αυθεντικότητά τους και να δουλέψουν μαζί με τον φόβο τους, γιατί όταν φοβάσαι για το πώς θα τα πας κάπου, σημαίνει ότι το αγαπάς.
Θ: Τι να περιμένουμε από εσένα και τη μπάντα σου το Σάββατο;
Το Σάββατο (18/10) ετοιμάζουμε ένα live με ενέργεια, όρεξη και κομμάτια που αγαπάμε, μετά από ένα όμορφο καλοκαίρι. Μπαίνουμε στην χειμερινή σεζόν με μία δυνατή συναυλία, ενώ αγαπημένο σημείο στο πρόγραμμά μας θα είναι και τα δύο τραγούδια μας με τον Ανδρέα, ο «Ευαίσθητος Εαυτός» και η «Φάλτσα Νότα» , που χαιρόμαστε που για άλλη μία φορά θα ακουστούν, αφού ο κόσμος τα αγάπησε και τα αγκάλιασε. Σχετικά με το υπόλοιπο πρόγραμμα, έχουμε νέες προσθήκες και συνδυασμούς, αλλά φυσικά δεν λείπουν χαρακτηριστικά δυναμικά κομμάτια που αγαπάμε, ωστόσο εντυπώσεις του κόσμου σε πραγματικό χρόνο θα δούμε αυτό το Σάββατο στις 20.00, στην Πλατεία Τσιρακοπούλου, στον δήμο Βύρωνα.
Β: Και μια ερώτηση για κλείσιμο. Αν στο live ερχόταν ο μικρότερος εαυτός σου, ποιο τραγούδι θα του αφιέρωνες;
Αν έπρεπε να διαλέξω ένα από τα τραγούδια της συναυλίας, θα του αφιέρωνα το «Η καρδιά σου πέτρα» της Έλενας Παπαρίζου, μιας τραγουδίστριας που ανέκαθεν είχα σαν πρότυπο. Το τραγούδι αυτό υπήρξε στόχος για μένα καθώς είναι αρκετά απαιτητικό και νιώθω περήφανη που θα μπορώ να πω στον μικρό μου εαυτό «Επιτέλους τα κατάφερα!», να τραγουδήσω το κομμάτι μιας τόσο μεγάλης ερμηνεύτριας. «Η καρδιά σου πέτρα» για μένα είναι ένας κύκλος παιδικού ονείρου που κλείνει, αλλά και η αρχή για το κυνήγι των νέων μου στόχων.
Θ: Σε ευχαριστούμε πολύ Κατερίνα για την υπέροχη συζήτηση και καλή επιτυχία στο live του Σαββάτου!
Εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση και για την όμορφη συζήτηση! Ελπίζω να σας δω το Σάββατο και πάλι από κοντά!
