Η τριετής συνεργασία της Ρίτας Αντωνοπούλου και των Ρεβάνς έληξε με θετικό πρόσημο μετά από αποθέωση του κοινού και πολλές εμπειρίες τόσο για τους ακροατές όσο και για τους ίδιους.
Έπειτα από τρία χρόνια γεμάτα περιοδείες και ευχάριστες αναμνήσεις, κλείνει ένας κύκλος για την Ρίτα Αντωνοπούλου και τους Ρεβάνς, με μια συναυλία στο Κύτταρο την Παρασκευή 31/10/2025. Μια συναυλία που είχε τα πάντα, από διασκευές και εκτελέσεις που μας άφηναν με το στόμα ανοιχτό και ιστορίες από την εποχή της συνεργασίας του Θάνου Μικρούτσικου και της Ρίτας Αντωνοπούλου, μέχρι και μια εμφάνιση έκπληξη του Κώστα Θωμαΐδη λίγο πριν το τέλος της συναυλίας.
Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, είχαμε την τιμή να επικοινωνήσουμε με τους καλλιτέχνες Ρίτα Αντωνοπούλου και Ρεβάνς(Αστέρη Κωνσταντίνου) και με μεγάλη χαρά να ζήσουμε λίγο από τα backstage μιας συνεργασίας που μας χάρισε πολλές ξεχωριστές βραδιές, τίμησε τον Θάνο Μικρούτσικο αλλά είχε και την δική της ξεχωριστή ταυτότητα.
Φίλιππος: Δεν είναι η πρώτη φορά που μας απασχολεί η σύμπραξη σας. Πως προέκυψε αυτό το εγχείρημα;
Ρίτα: Η σχέση αυτή με τα παιδιά έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια ανεπίσημα…με τον Αστέρη ειδικά πάει πολύ πίσω όπως είπε κι εκείνος στην ιστορία για το πώς γνωριστήκαμε. Εγώ πιστεύω πολύ στο ότι κάποιες φορές τα πράγματα έρχονται κι είναι γραφτό να γίνουν. Έτσι το ένιωσα και με τα παιδιά. Γνωρίζοντας πρώτα τον Αστέρη και τον Χρήστο (τους ιδρυτές των Ρεβάνς) και νιώθοντας ότι έχω να κάνω με δυο ταλαντούχους ανθρώπους που αγαπούν την ίδια μουσική αλλά και ειδικά το έργο του Θάνου με τον τρόπο που το αγαπάω εγώ, ήταν για μένα μια ιδέα το να βρεθούμε και επί σκηνής μαζί, που φάνταζε πολύ δημιουργική διαδικασία και έτσι έγινε όντως. Νομίζω όλοι κερδίσαμε μέσα από αυτή τη συνεργασία σε πάρα πολλά επίπεδα και εννοώ όχι μόνο καλλιτεχνικά. Τους αγαπώ πολύ πραγματικά.
Αστέρης: Με τη Ρίτα γνωριστήκαμε πριν από δώδεκα -δεκατρία χρόνια όταν ήμουν φανατικός ακροατής της και κάποια στιγμή είχα τολμήσει να της δώσω ένα demo με τραγούδια μου. Μέσα στον επόμενο καιρό έγινα μαθητής της και το 2020 μας έκανε τη τιμή να τραγουδήσει το “Μια μάνα” στο δίσκο μας “Τσάι στο Παλέρμο”. Με αυτή την πρώτη μας συνεργασία σε στούντιο, η Ρίτα είδε πως προσεγγίζουν οι Ρεβάνς τον ήχο τους, τη μουσική, το στίχο αλλά και τις διασκευές τους και οραματίστηκε την επί σκηνής σύμπραξη. Εμείς από τη μεριά μας φαντασιωνόμασταν αρκετά χρόνια αυτή τη συνεργασία -χωρίς να τολμήσουμε ποτέ να το προτείνουμε βέβαια- οπότε όταν το καλοκαίρι του ’22 έπεσε η πρόταση και παίξαμε την πρώτη συναυλία μας στο Θέατρο Ρεματιάς στο Χαλάνδρι δε ξέραμε από που μας ήρθε. Δεν είναι και σύνηθες φαινόμενο να πραγματοποιούνται τόσο γεμάτα τα όνειρα. Και το τόσο γεμάτα πάει στο ότι η συνεργασία συνέχισε τους χειμώνες ’22-’23 και ’23-’24 με σεζόν στην Αθήνα στο Σταυρό του Νότου και στη Σφίγγα και περιοδείες στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Κάποια στιγμή αποφασίσαμε να δουλέψουμε πάνω στο έργο του Θάνου Μικρούτσικου και να το περάσουμε μέσα από το ηχητικό και συναισθηματικό μας φίλτρο. Το παρουσιάσαμε σε αρκετές συναυλίες και φεστιβάλ ανά την Ελλάδα όπως στο φεστιβάλ των Λιπασμάτων, στις βραδιές πολιτισμού της περιφέρειας κεντρικής Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη (με τη συμμετοχή και του Δημήτρη Ζερβουδάκη), στο θέατρο Απόλλων στη Σύρο και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Η συναυλία στο Κύτταρο ήταν το αποκορύφωμα αυτής της δουλειάς, προσωπικά θεωρώ και της μέχρι τώρα πορείας μας, γιατί εκτός από το ασφυκτικά γεμάτο μαγαζί, τη συμμετοχή και τον ενθουσιασμό του κόσμου που μας τίμησε με την παρουσία του, η βραδιά ηχογραφήθηκε και θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο μέχρι το τέλος της σεζόν.
Φ: Έχουμε δει αρκετές αλλαγές στα κομμάτια. Οι διασκευές σας είναι σε κάθε περίπτωση ξεχωριστές. Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθήσατε και πως πιστεύεται ότι το εξέλαβε το κοινό;
Ρ: Εγώ λειτούργησα με τη σιγουριά ότι “κατέχω” βαθιά το έργο του Θάνου και με τη γνώση ότι ήθελε να πειραματίζεται πάντα πάνω στα τραγούδια του και στον ήχο. Επίσης ήξερα ότι ό,τι κάνουμε θα το κάνουμε με απόλυτο σεβασμό στο έργο και με πολλή αγάπη. Έχοντας αυτά τα εχέγγυα, ένιωσα ασφαλής να πειραματιστούμε. Οι πιο πολλές ιδέες ήρθαν μέσα από τη σύμπραξη και τη δημιουργική διαδικασία των προβών μας. Θεωρώ ότι το αποτέλεσμα είναι κάτι που θα αγαπούσε ο Θάνος κι αυτό με κάνει να νιώθω υπέροχα!
Α: Πράγματι υπήρξαν τραγούδια που μέχρι να μπει ο πρώτος στίχος δε καταλάβαινες ποιο κομμάτι είναι. Σε αρκετά βάλαμε ακόμα και ορχηστρικά θέματα δικά μας που προέκυψαν στο στούντιο μετά από ώρες πειραματισμού. Νομίζω ότι ο μουσικός κόσμος του Μικρούτσικου σε πάει εκεί από μόνος του. Δηλαδή όταν έχεις να κάνεις με ένα έργο εκ φύσεως progressive rock δεν ταιριάζει τόσο καμιά άλλη προσέγγιση όσο η ελεύθερη και επαναστατική. Νομίζω ότι το ακροατήριο το χάρηκε. Μου έχουν μείνει οι στιγμές που έβλεπα μάτια να απορούν ποιο τραγούδι μπήκε τώρα, και με το που έπεφτε ο πρώτος στίχος άκουγες εκατοντάδες στόματα να τραγουδάνε ενθουσιωδώς.
Φ: Είμαι σίγουρος πως οι ακροατές δέχτηκαν με μεγάλη χαρά αυτόν τον ιδιαίτερο πειραματισμό και το απέδειξαν στο κλείσιμο της τελευταίας σας συναυλίας. Μετά τα τρία χρόνια που πέρασα τι θα λέγατε στους εαυτούς σας εκείνη την ημέρα που ξεκίνησαν όλα και ποιες είναι οι σκέψεις σας σχετικά με αυτό το κλείσιμο;
Ρ: Εγώ δεν φανταζόμουν ότι θα είχαμε τόσο μακρά πορεία κι έτσι κι αλλιώς τίποτα δεν τελειώνει. Όταν μια συνεργασία είναι τόσο όμορφη και αποδοτική δεν έχουμε λόγο να πούμε ότι ως εδώ ήταν γενικά. Τώρα όσον αφορά στο αφιέρωμα ναι θεωρούμε ότι τουλάχιστον Αθήνα και Θεσσαλονίκη δεν θα το κάνουμε ξανά και για εμάς το Κύτταρο ήταν ένας τελικός προορισμός μαζί με την ηχογράφηση και το καλύτερο κλείσιμο. Αλλά μπορεί να παίξουμε σε κάποιες μεγάλες πόλεις που δεν καταφέραμε να πάμε μέχρι τώρα ή στην Κύπρο που θέλω πολύ να το παρουσιάσουμε. Πριν τρία χρόνια θεωρώ ότι κανένας μας δεν πίστευε ότι θα φτάναμε σε αυτή την ηχογράφηση. Είμαστε τυχεροί που ανταμώσαμε και το λέω μέσα από την καρδιά μου!
Α: Εγώ θα έλεγα ότι νιώθω πολύ γεμάτος καλλιτεχνικά, τα πράγματα ήρθαν πολύ πιο όμορφα από ότι περίμενα, έχουμε αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη εμπειρία, η Ρίτα μας πήρε από το χέρι, μας έδωσε άπλετο χώρο να δημιουργήσουμε και να πειραματιστούμε και δίπλα της ενηλικιωθήκαμε μουσικά σαν μπάντα. Για μένα επίσης δεν υπάρχει κλείσιμο ή ολοκλήρωση μιας διαδικασίας στην καλλιτεχνική διάσταση. Όταν εδραιώνονται υγιείς σχέσεις στο στούντιο και στη σκηνή, τότε μπορούν ανά πάσα στιγμή να συνδημιουργήσουν ξανά και να πάνε ακόμη παραπέρα. Δηλαδή από τη στιγμή που συνέβη όλο αυτό, η Ρίτα θα συνεχίζει να είναι η μεγάλη μου έμπνευση, η δασκάλα μου, θα γράφουμε παρέα, θα δουλεύουμε παρέα, θα κάνουμε παρέα, θα τραγουδάμε παρέα.
Φ: Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο που μας αφιερώσατε και πάνω από όλα για το έργο σας αυτά τα χρόνια. Είναι όμορφο να βλέπουμε πρότζεκτ από καλλιτέχνες που έχουν ένα δέσιμο σαν το δικό σας. Εις το επανιδείν στα επόμενα!
